بحران مهاجرت: اتحادیه اروپا چه کسانی را برمیگرداند؟
RUETERS
مردم اروپا ماههاست شاهد ورود خیل مهاجران به یونان، ایتالیا و اروپای مرکزی هستند.
اتحادیه اروپا کار سختی پیشرو دارد. هماهنگی و یکدست کردن سیاست پناهندگی ۲۸ کشور عضو آسان نیست.
قوانین اعطای پناهندگی موضوعی است حساس که بر حاکمیت ملی و روابط جمعیت مهاجر با کشور متبوعشان اثر میگذارد: مثلا افغانها در بریتانیا یا الجزایریها در فرانسه.
تاکنون بریتانیا، ایرلند و دانمارک اغلب سیاستهای اتحادیه اروپا در قبال پناهجویان را نپذیرفتهاند، و به قوانین داخلی خودشان اتکا کردهاند.
این روزها بحث اصلی این است که ۱۶۰ هزار پناهجوی جدید را به چه ترتیب باید در جاهای مختلف اتحادیه اروپا جا داد.
بسیاری از این پناهجویان شرایط پناهندگی را دارند - بهویژه آنها که از سوریه، افغانستان یا دیگر مناطق جنگزده گریختهاند. طبق تعریف، پناهجو کسی است که از جنگ یا آزار و اذیت گریخته. چنین فردی باید از سوی جامعه بینالملل حمایت شود.
اما خیلی از آنها که درخواست پناهندگی میکنند، پذیرفته نمیشوند. پرسش اینجاست که اتحادیه اروپا چه تعداد پناهجو را نمیپذیرد و برمیگرداند؟ و اینکه آیا همه اعضا از یک الگوی واحد در قبال پناهندگان پیروی میکنند یا خیر؟
احرازهویت
سال ۲۰۱۵، بزرگترین گروه مهاجران به اروپا سوریها بودند - در مقام بعدی افغانها، اریترهایها، نیجریهایها و سومالیها.
AFP
ویژگی مشترک این کشورها این است که جنگزدهاند و نقض حقوق بشر درشان رایج است. بنابراین خیلی از پناهجویانشان پناهندگی میگیرند.
با این حال شرایط همه پناهجویان یکسان نیست. بعضیها نمیتوانند محق بودنشان را اثبات کنند. مثلا گذرنامه یا کارت شناسایی ندارند - یا داشتهاند اما در گذر پرخطر از مدیترانه و بالکان با تبهکاران و قاچاقچیها، از دستاش دادهاند.
تعیین ملیت چنین افرادی گاه به درازا میکشد. و گاه کشوری که قرار است پسشان بگیرد تصمیم را نمیپذیرد.
بسیاری از آنها که از کشورهای آفریقایی غیر از شمال آفریقا به اتحادیه اروپا یا غرب بالکان میرسند، بهعنوان مهاجر اقتصادی طبقهبندی میشوند و نمیتوانند پناهندگی بگیرند.
با این حال خیلیها همچنان میآیند چون در عمل کمتر از نصف کسانی که درخواست پناهندگیشان رد شده، اخراج میشوند.
طبق آماری که کمیسیون اتحادیه اروپا در قالب "برنامه مهاجرت اروپا" منتشر کرده، سال ۲۰۱۳ تنها ۳۹ درصد کسانی که درخواست پناهندگیشان رد شده بوده، بازگردانده شدهاند.
یک دلیل این است که اعضای اتحادیه اروپا با بسیاری کشورهای غیراروپایی در این حوزه توافق ندارند. مثلا برای بازگرداندن پناهجویان به پاکستان و بنگلادش موافقت صورت گرفته، اما چنین توافقی با چین یا الجزایر وجود ندارد.
البته وجود موافقتنامهای مثل "کوتونو"، که کشورهای آفریقایی جنوب صحرای آفریقا را موظف میکند پناهجویان پذیرفته نشده را بپذیرد، مانع خروج انبوه مهاجران اقتصادی از آن کشورها نشده. کمیسیون اتحادیه اروپا اذعان دارد که برای تسهیل برگشتن مهاجران به آفریقا باید کمکهایش را به آن کشورها بیشتر کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر